طراحی صنعتی چیست؟

در زمانهای قديم ، حتی در سالهای قبل از ميلاد برای نشان دادن و معرفی کردن قطعات و وسايل صنعتی از نقشه هائی استفاده می کرده اند که بطور کامل گويا نبوده و از قواعدی که همگان آن را درک کنند بهره ای نداشته است و در موقع نقشه خوانی با مشکلاتی روبرو می شدند.

در زمانهای قديم ، حتی در سالهای قبل از ميلاد برای نشان دادن و معرفی کردن قطعات و وسايل صنعتی از نقشه هائی استفاده می کرده اند که بطور کامل گويا نبوده و از قواعدی که همگان آن را درک کنند بهره ای نداشته است و در موقع نقشه خوانی با مشکلاتی روبرو می شدند.

تا اينکه آقای لئونار داوينچی نقاش و مجسمه ساز ايتاليائی (۱۵۱۶ – ۱۴۵۹ ) طراحی را ارائه نمود و طبق قواعدی جسم سه بعدی را روی صفحه دو بعدی با رسم تصاوير نشان می داد که در اين حال نقشه ها گويا تر و قابل فهم تر بود.

سپس دانشمندان و رياضيدانان اروپايی فعاليت او را دنبال کردند تا اينکه گاسپار مانژ اهل فرانسه در سال ۱۷۹۸ هندسه ترسيمی را معرفی نمود و اين علم پايه و ريشه طراحی سازه های صنعتی (نقشه کشی صنعتی) شد و امروزه از همان اصول استفاده می گردد.

با توجه به ضرورت نقشه کشی و نقشه خوانی مجموعه قواعد و اصولی را استاندارد بين المللی معرفی نموده تا با در نظر گرفتن آن يک نقشه در تمام جهان دارا ي يک معنی باشد يا به عبارت ديگر يک نقشه فقط يک قطعه يا يک جسم را در تمام جهان معرفی کند.

در حقيقت می توان اصول نقشه کشی را زبان بين المللی صنعت ناميدکه فراگيری آن برای دانشجويان رشته های فنی و مهندسی لازم و ضروری می باشد.

از جمله کتابهايی که می توان از آنها برای طراحی های سازه های صنعتی بهره گرفت کتاب مرجع گوگولف يا کتابهای نقشه کشی صنعتی مهندس محمود مرجانی که خود يکی از برترين نقشه کشهای ايران است که در نوشته های بعدی بيشتر از ايشان صحبت خواهم کرد در ادامه و سرفصل های بعدی از وسايل طراحی ـ لوازم نقشه کشی و همچنين سرفصل های نقشه کشی از جمله تصاوير دو بعدی و سه بعد یـ انواع اجسام ـ انواع پرسپکتيو ها و غيره صحبت خواهم کرد .

ک دستگاه يا وسيله ای که در مکانيزم ماشين بکار گرفته می شود از قطعات مختلفی تشکيل شده است که بی شک آن قطعات به نحوی با يکديگر مرتبط هستند تا بتوانند کار مورد نظر را انجام دهند.

برای هر دستگاه يک نقشه تر کيبی به صورت تصوير معرفی ميشود که سازنده وسيله مستقيما نمی تواند از روی آن کار ساخت را شروع نمايد بنا بر اين ضروری است ابتدا نقشه تفکيکی قطعات تهيه گردد تا پس از ساخت قطعات مختلف بر روی يکديگر سوار شوند.

برای اينکه اين قطعات به خوبی مونتاژ شوند و دستگاه بتواند کار خود را به خوبی انجام دهد لازم است جنس قطعه -نوع صافی سطوح -نوع انطباق قطعات در گير با هم و مقدار تلرانس آنها روی نقشه مشخص گردد تا سازنده دقت لازم را در هنگام ساخت به کار گيرد.

از نوشته های ذکر شده ميتوان به خوبی در يافت که ترسيم سازه های صنعتی(نقشه کشی صنعتی)چه نقش حياتی در صنعت و پيش برد آن به سوی ترقی دارد.

اگر در اجتماع و در زمينه فرهنگی نقش مسوولان تربيتی مهم است اگر در نظم عمومی نقش پليس و نيروی انتظامی حائز اهميت است و اگر های ديگر در صنعت نيز نقش يک طراح (Drafter) بسيار اهميت دارد.

طراح علاوه بر آشنايی کامل به حرفه خود بايد به فنون مرتبط با مکانيک قطعات از جمله:

طراحی قالب و ريخته گری و متالوژی مواد و تراشکاری و …. آشنا باشد.

علاوه بر اين بايد به فن اندازه گيری دقيق و کار با وسايل مختلفی که دراين زمينه وجود دارد و طراحی جيگ و فيکسچر ها(Jig and Fixtures) آشنا باشد.

در مجموع او يک همه فن حريف در زمينه علم مکانيک باشد.

طراح با نگاه به يک نقشه بايد به نوع قطعه-مورد استفاده و جنس آن پی ببرد او بايتا اينکه آقای لئونار داوينچی نقاش و مجسمه ساز ايتاليائی (۱۵۱۶ – ۱۴۵۹ ) طراحی را ارائه نمود و طبق قواعدی جسم سه بعدی را روی صفحه دو بعدی با رسم تصاوير نشان می داد که در اين حال نقشه ها گويا تر و قابل فهم تر بود.

سپس دانشمندان و رياضيدانان اروپايی فعاليت او را دنبال کردند تا اينکه گاسپار مانژ اهل فرانسه در سال ۱۷۹۸ هندسه ترسيمی را معرفی نمود و اين علم پايه و ريشه طراحی سازه های صنعتی (نقشه کشی صنعتی) شد و امروزه از همان اصول استفاده می گردد.

با توجه به ضرورت نقشه کشی و نقشه خوانی مجموعه قواعد و اصولی را استاندارد بين المللی معرفی نموده تا با در نظر گرفتن آن يک نقشه در تمام جهان دارا ي يک معنی باشد يا به عبارت ديگر يک نقشه فقط يک قطعه يا يک جسم را در تمام جهان معرفی کند.

در حقيقت می توان اصول نقشه کشی را زبان بين المللی صنعت ناميدکه فراگيری آن برای دانشجويان رشته های فنی و مهندسی لازم و ضروری می باشد.

از جمله کتابهايی که می توان از آنها برای طراحی های سازه های صنعتی بهره گرفت کتاب مرجع گوگولف يا کتابهای نقشه کشی صنعتی مهندس محمود مرجانی که خود يکی از برترين نقشه کشهای ايران است که در نوشته های بعدی بيشتر از ايشان صحبت خواهم کرد در ادامه و سرفصل های بعدی از وسايل طراحی ـ لوازم نقشه کشی و همچنين سرفصل های نقشه کشی از جمله تصاوير دو بعدی و سه بعد یـ انواع اجسام ـ انواع پرسپکتيو ها و غيره صحبت خواهم کرد .

ک دستگاه يا وسيله ای که در مکانيزم ماشين بکار گرفته می شود از قطعات مختلفی تشکيل شده است که بی شک آن قطعات به نحوی با يکديگر مرتبط هستند تا بتوانند کار مورد نظر را انجام دهند.

برای هر دستگاه يک نقشه تر کيبی به صورت تصوير معرفی ميشود که سازنده وسيله مستقيما نمی تواند از روی آن کار ساخت را شروع نمايد بنا بر اين ضروری است ابتدا نقشه تفکيکی قطعات تهيه گردد تا پس از ساخت قطعات مختلف بر روی يکديگر سوار شوند.

برای اينکه اين قطعات به خوبی مونتاژ شوند و دستگاه بتواند کار خود را به خوبی انجام دهد لازم است جنس قطعه -نوع صافی سطوح -نوع انطباق قطعات در گير با هم و مقدار تلرانس آنها روی نقشه مشخص گردد تا سازنده دقت لازم را در هنگام ساخت به کار گيرد.

از نوشته های ذکر شده ميتوان به خوبی در يافت که ترسيم سازه های صنعتی(نقشه کشی صنعتی)چه نقش حياتی در صنعت و پيش برد آن به سوی ترقی دارد.

اگر در اجتماع و در زمينه فرهنگی نقش مسوولان تربيتی مهم است اگر در نظم عمومی نقش پليس و نيروی انتظامی حائز اهميت است و اگر های ديگر در صنعت نيز نقش يک طراح (Drafter) بسيار اهميت دارد.

طراح علاوه بر آشنايی کامل به حرفه خود بايد به فنون مرتبط با مکانيک قطعات از جمله:

طراحی قالب و ريخته گری و متالوژی مواد و تراشکاری و …. آشنا باشد.

علاوه بر اين بايد به فن اندازه گيری دقيق و کار با وسايل مختلفی که دراين زمينه وجود دارد و طراحی جيگ و فيکسچر ها(Jig and Fixtures) آشنا باشد.

در مجموع او يک همه فن حريف در زمينه علم مکانيک باشد.

طراح با نگاه به يک نقشه بايد به نوع قطعه-مورد استفاده و جنس آن پی ببرد او بايد يک نقشه خوان تمام عيار باشد چون طراحان و نقشه کشان با نقشه خود با يکديگر صحبت می کنند.

نمونه هايی از ترسيم نقشه های صنعتی حجم دار توسط بر نامه Cad

وسایل مورد نظر در طراحی نقشه های صنعتی:

مدادها:

مدادها در زمينه رسم دستی به دو گروه تقسيم می شوند:

۱-مدادهای b يعنی black يعنی پر رنگ سياه و نرم

۲-مداد های f يعنی firm يعنی سفت

۳-مداد های h يعنی hard يعنی کم رنگ و سخت

مداد های گروه اول برای حروف و اعداد- قوسها – دايره ها- سهمی ها – خط کادر و جدول و خطوط اصلی بکار می رود.

مداد های گروه دوم و سوم برای خط چين ها- خطوط محور-خطوط داخلی-و… به کار می روند.

مداد های 2h و 3h برای خطوط کمکی-خطوط هاشور- خطوط اندازه و طرح اوليه نقشه بکار ميرود.

تخته رسم:

در مدلهای مختلف موجود می باشد.

اندازه استاندارد آن برای کاغذ های معمولی ۴۵۰ * ۶۰۰ می باشد.

خط کش T :

در اندازه های کوچک و بزرگ موجود ميباشد و از نظر جنس به دو گروه معمولی و Fabale تقسيم مي شود.

گونيا:

در دو نمونه ۶۰ * ۳۰ و ۴۵ * ۴۵ موجود مي باشد.

کاغذ:

کاغذ ها به دو دسته تقسيم می شوند:

۱- LG =اگر الياف در راستای طول کاغذ باشند.

۲- SG =اگر الياف در راستای عرض کاغذ باشند.

انواع کاغذ:

A0 – A1- A2- A3- A4 و ……….

ودر دسته های کاغذ تحرير(کاغذ پرز دار که ۷۰ گرم به بالا است) و کاغذ نقش دار(اشتنباخ که ۱۲۰ گرم به بالا است) و کاغذ گلاسه(۱- مات و ۲- براق که ۱۰۰ گرم به بالاست) و کاغذ کالک(يک طرف مات و يک طرف براق که مهم ترين کاغذ برای نقشه کشان است و از آن برای آرشيو کردن مطالب خود استفاده می کنند) طبقه بندی می شوند.

راپيد:

مهم ترين وسيله در پياده کردن نقشه نهايی بر روی کالک ميب اشد ( آرشيو کردن ).

نوع راپيد از قطر مغزی آن مشخص مي شود.

مثلا راپيد : ۳/۰ – ۵/۰ – ۷/۰ و ……

معمولا برای کاغذ A3 از راپيد ۷/۰ استفاده مي شود.

راستی ميدانيد ۴ چيز وجود دارد که اگر وارد بدن شد نه دفع ميشود و نه هضم؟

۱- ناخن ۲-مو ۳- پلاستيک ۴- الکل

اين مواد چون سلولشان پوسته دار است نه هضم مي شوند و نه دفع و برای بدن بسيار مضر هستند.

پاکن ها: (Erase )

برای پاک کردن قسمتی از نقشه يا خطوط اضافی آن به کار برده ميشود ولی يک طراح زبر دست سعی ميکند کمتر پاکن در دست بگيرد.

امروزه و با متداول شدن ترسيم نقشه ها با کامپيوتر اصولا ابزار ترسيم دستی کمتر استفاده ميشود ولی هنوز هم بعضی از نقشه ها حتمابايد بر روی کاغذ ترسيم شوند.

پاکن خوب پاکنی است که اولا به خوبی پاک کند واثری از سياهی و کثيفی بر روی کاغذ به جا نگذارد و دوما در دست زياد عرق نکند.

آيا ميدانيداگر پاکن ۲۰ ساعت در دست کسی قرار بگيرد و دست شخص عرق کند آن فرد مي ميرد؟

علت آن است که با عرق کردن دست مواد شيميايی پاکن که بسيار سمی است از طريق منافذ پوست وارد بدن شده و باعث مرگ شخص مي شود.

در جنگ جهانی دوم يکی از راههای کشتن افراد خاص همين روش بوده است.

پيستوله: ( FRENCH CURVES )

وسيله ای برای رسم خط های نامنظم که شعاع متغير و نامنظمی دارند بکار برده مي شود.

شابلون: ( TEMPLATES )

ابزاری برای رسم سريع تر اشکال مختلف از جمله:

دايره ها – بيضی ها – مربع ها – نشانه ها- حروف و غيره …

پرگارها ( COMPASSES ):

وسيله ای برای رسم اشکالی که دارای قطر هستند.

استاندارد های نقشه کشی صنعتی در کشور ها:

هر کشوری از استاندارد خاص خود استفاده ميکند که در بعضی موارد با هم تفاوت دارند ولی در کل يکی هستند.

بعضی از اين استاندارد ها عبارتند از:

استاندارد کشور يا قاره ………………. علامت اختصار

اروپا………………………………………………….. CE

استراليا……………………………………………… SAA

کانادا………………………………………………….. CSA

ايران…………………………………………………… ISIRI

انگلستان…………………………………………….. BSI

ايتاليا…………………………………………………. UNI

روسيه………………………………………………. GOST

ژاپن…………………………………………………… JISC

فرانسه……………………………………………….. NF

انسان در صورتی می تواند نقاط ضعف و قدرت خويش را بشناسد که بتواند بدون پرده پوشی با روح عريان خود روبرو شود.
منبع:
سعيد

ارسال شده در عمومی, مقالات. برچسب‌ها: . بیان دیدگاه »

تفاوت تکنولوژی Web-based با Web-enabled چیست؟

برنامه‌های کاربردی Web-based به طریقی تولید می‌شوند که تحت وب اجرا گردند. برنامه‌های کاربردی Web-enabled برنامه‌های سنتی هستند که به یک رابط وب اضافی نیاز دارند تا تحت وب اجرا گردند.

Web-based و Web-enabled در شرح برنامه‌های کاربردیی که تحت وب یا شبکه‌های مبتنی بر اینترنت مانند اینترانت اجرا می شوند، غالباً به جای هم بکار می‌روند. هر دو با مرورگر وب قابل دستیابی هستند. در صورتی که آن دو با هم فرق دارند.

سیستم‌های Web-based (گاهی اوقات Web-native نامیده می‌شود) از 5 سال قبل مورد استفاده قرار گرفت. تمام سیستم‌های تحت وب برای بکارگیری تکنولوژی اینترنت طراحی شده‌اند. یک برنامه‌ی کاربردی تحت وب، با استاندارد برنامه‌های کاربردی سرور نوشته می‌شود، مانند J2EE، در واقع آن‌ها را طوری طراحی می‌کنند که تحت اینترنت و با کمک مرورگرهای وب قابل دستیابی باشند. استانداردهای اینترنتی، تولید برنامه‌های کاربردی را تضمین می‌کنند. استانداردها و مدل توسعه، انعطاف‌پذیری فوق‌العاده‌ای را به برنامه‌های تحت وب می‌دهند.

یک برنامه‌ی کاربردی تحت وب را می‌توان با افزودن قطعات توسعه داد و توسط برنامه‌ی کاربردی سرور مانند امنیت آن‌ها را مدیریت نمود. همچنین می‌توان توانایی برنامه‌ی کاربردی را گسترش داد. رابط نرم‌افزار نهایی یک سیستم تحت وب مورد نظر کاربر خواهد بود.

سیستم Web-enabled یک برنامه‌ی کاربردی می‌باشد که اصولا تحت کلاینت/سرور یا محیط Mainframe نوشته شده است بطوری که با استفاده از مرورگر وب قابل دستیابی می‌باشد. عموماً لایه‌ی جدیدی به نرم‌افزار موجود اضافه می شود. توابع سیستم اصلی همانند قبل اجرا می‌شوند در صورتی که سیستم ورودی خروجی به HTML، زبان مخصوص مرورگر وب، برمی‌گردد. لایه‌ی اضافی سبب کند شدن و پیچیدگی می‌شود.

فروشندگان نرم‌افزارهای نسل قدیم، غالباً از برنامه‌ی کاربردی Web-enabled استفاده می‌کنند تا به مشتریان خود مزایای استفاده از تکنولوژی اینترنتی را بدون ریسک و هزینه‌ی نوشتن مجدد کد برنامه را ارائه بدهند. فروشندگان می‌توانند تا زمانی که مشتریان آن‌ها اصراری به داشتن برنامه‌های وبی نداشته باشند همین روند را ادامه دهند.

Web-enabled این واقعیت را بیان می‌دارد که چگونه می‌توان از برنامه‌های کاربردی قدیمی در تکنولوژی جدید استفاده کرد. نهایتا، اگر برنامه‌ی کاربردی از این مرحله عبور نکند، نیاز به نوشتن مجدد آن تحت وب ضروری بنظر می‌رسد. اگر مجبور به استفاده از برنامه‌ی Web-enabled شدید حتما از فروشنده بپرسید که چه زمانی آن را تحت وب ارائه می‌دهد. Web-enabled باید آخرین گزینه‌ی شما باشد.

RUP چیست ؟

فرایند انجام یک پروژه تعریف می‌کند که چه کسی، چه کاری را در چه هنگام و چگونه برای رسیدن به هدف (انجام پروژه) انجام می‌دهد.
معماری و ساختار كلی RUP

فرایند انجام یک پروژه تعریف می‌کند که چه کسی، چه کاری را در چه هنگام و چگونه برای رسیدن به هدف (انجام پروژه) انجام می‌دهد. در مهندسی نرم‌افزار، هدف ساختن یک محصول نرم‌افزاری و یا بهبود یک نمونه‌ی موجود است. هدف از تعیین فرایند، تضمین کیفیت نرم‌افزار، برآورده شدن نیاز‌های کاربر و قابل تخمین بودن زمان و هزینه‌ی تولید می‌باشد. علاوه بر این، تعیین فرایند، روندی جهت تحویل مصنوعات دوران تولید نرم‌افزار به کارفرما و ناظر پروژه ارائه می‌دهد تا از این طریق اطمینان حاصل کنند که پروژه روند منطقی خود را طی می‌کند و نظارت درست بر انجام پروژه ممکن است و از سوی دیگر، معیاری برای ارزیابی پروژه انجام شده می‌باشد. تا كنون متدولوژی‌های مختلفی برای فرآیند تولید نرم‌افزار ارائه شده‌اند كه یكی از مشهورترین آنها RUP است.
RUP، متدولوژی ارائه شده توسط شرکت Rational، پرکاربردترین فرآیند تولید و توسعه نرم افزاری در دنیای کنونی است و به عنوان یک استاندارد صنعتی بالفعل در دنیای IT پذیرفته شده است. به گزارش رویتر در سال 2001 میلادی بیش از ششصد هزار شرکت تولید کننده نرم افزار، از ابزارهای شرکت Rational استفاده می کرده‌اند که این تعداد کماکان هم در حال افزایش است. این متدولوژی، برای انواع پروژه‌های نرم‌افزاری در دامنه‌های مختلف ( مانند سیستم‌های اطلاعاتی، سیستم‌های صنعتی، سیستم‌های بلادرنگ، سیستم‌های تعبیه شده، ارتباطات راه دور، سیستم‌های نظامی و …) و در اندازه‌های متفاوت، از پروژه‌های بسیار کوچک (یک نفر در یک هفته) تا پروژه‌های بسیار بزرگ (چند صد نفر تولید کننده با پراکندگی جغرافیایی)، کاربرد دارد.
مزیت بزرگ این متدولوژی، استفاده از روش تکرار در تولید و مدیریت تولید نرم‌افزار است که این امر، امکان تولید مبتنی بر کاهش ریسک و مواجه با مشکلات اصلی در ابتدای کار و در نتیجه احتمال موفقیت بیشتر را فراهم می‌کند. از محاسن دیگر این متدولوژی مبنا قرار دادن نرم‌افزار و تولید یک معماری پایدار در ابتدای کار است، که در نتیجه امکان کشف مشکلات عمده ساختاری، تست و مجتمع سازی ممتد را از ابتدای کار فراهم می‌کند. از دیگر مزایای این روش این است که افراد تیم همزمان با پیشرفت پروژه، مطالب جدیدی فرا می‌گیرند و کیفیت فرآیند تولید نیز به طور مرتب افزایش می‌یابد.
همانطور كه در شكل بالا مشاهده می‌شود، RUP دارای دو بعد است:
1. محور افقی نشان دهنده‌ی زمان است و با پیشرفت خود جنبه‌های چرخه‌ی حیات فرآیند و فازهای RUP را نشان می‌دهد.
2. محور عمودی نمایانگر دیسیپلین‌های RUP است كه فعالیت‌ها را با استفاده از ماهیتشان به صورت منطقی دسته‌بندی می‌كند.
در هر فاز ممكن است یك یا چند تكرار وجود داشته باشد و در هر تكرار عملیات دیسپیلین‌های مختلف انجام می‌گیرند

فازهای RUP

فازها و milestone های یك پروژه در RUP

Inception (آغازین)
هدف اصلی این فاز دستیابی به توافق میان كلیه‌ی ذینفعان بر روی اهداف چرخه‌ی حیات پروژه است. فاز Inception به دلیل تلاشهای تولید و توسعه جدید به صورت پایه‌ای اهمیت فراوانی دارد كه در آن ریسك‌های نیازسنجی و تجاری مهمی وجود دارد كه باید پیش از اینكه اجرای پروژه مورد توجه قرار گیرد، بررسی شوند. برای پروژه‌هایی كه بر توسعه سیستم موجود متمركزند، فاز Inception كوتاهتر است، با اینحال این فاز برای حصول اطمینان از اینكه پروژه ارزش انجام دادن دارد و امكان‌پذیر نیز هست، انجام می‌شود. اهداف اصلی فاز آغازین شامل موارد زیر است:
• بدست‌ آوردن محدوده نرم‌افزاری پروژه و محدودیت‌های آن كه شامل یك دید عملیاتی، معیار پذیرش و اینكه چه چیز باید در محصول باشد و چه چیز نباید باشد، می‌شود
• مشخص كردن Use-Case های اساسی سیستم، سناریوهای اصلی عملیات كه مسائل مربوط به طراحی اصلی را ایجاد می‌كند.
• نمایش و شاید توضیح حداقل یك معماری كاندیدا برای بعضی سناریوهای اصلی
• برآورد هزینه و زمان كلی برای كل پروژه

Elaboration (جزییات)
هدف فاز جزئیات تعیین معماری كلی سیستم به منظور فراهم آوردن یك زمینه‌ی مناسب برای قسمت عمده‌ی طراحی و پیاده‌سازی در فاز Construction است. معماری با درنظرگرفتن بیشتر نیازمندی‌های مهم (آن دسته از نیازمندی‌ها كه تأثیر زیادی بر معمار سیستم دارد) و نیز ارزیابی ریسك كامل می‌شود. پایداری معماری از طریق یك یا چند نمونه‌ی اولیه ساختاری ارزیابی می‌‌شود. اهداف اصلی فاز جزئیات شامل موارد زیر است:
• اطمینان از اینكه معماری، نیازمندی‌ها و طرح‌ها به اندازه‌ی كافی پایدارند و ریسك‌ها به اندازه‌ی كافی كاهش یافته‌اند بطوریكه بتوان هزینه و زمان‌بندی لازم برای تكمیل تولید را پیش‌بینی كرد. برای اكثر پروژه‌ها، گذر از این مرحله‌ی مهم مانند انتقال از یك عملیات سبك و سریع و با ریسك پایین به یك عملیات با هزینه و ریسك بالا همراه با اجبار سازمانی است.
• بیان همه‌ی ریسك‌های پروژه كه از نظر ساختاری اهمیت دارند.
• ایجاد یك معماری پایه، مشتق شده از سناریوهای مهم كه از لحاظ ساختاری اهمیت دارند، كه این معماری ریسك‌های فنی عمده پروژه را نیز مشخص می‌كند.

• تولید یك نمونه‌ی اولیه‌ی تكاملی از مولفه‌های با كیفیت تولیدی خوب، و همچنین یك یا چند نمونه‌ی اولیه‌ی اكتشافی و نمونه‌های اولیه‌ی غیر قابل استفاده جهت كاهش ریسكهای خاص مانند :
o سازش‌های مربوط به نیازمند‌ی‌ها یا طراحی
o استفاده‌ی مجدد از مؤلفه‌ها
o عملی بودن محصول یا توضیحات برای سرمایه گذاران، مشتریان و كاربران نهایی
• توضیح اینكه معماری پایه از نیازمندی‌های سیستم با هزینه‌ی منطقی و در زمان منطقی پشتیبانی می‌كند
• ایجاد یك محیط پشتیبانی كننده ادامه مطلب »

ارسال شده در مقالات. برچسب‌ها: , . بیان دیدگاه »