گلشیفته فراهانی روسری‌اش را برداشت و در آمریکا ماندگار شد

با این حال برخی منابع خبری و هنری از احتمال برگشتن فراهانی به ایران خبر می‌دهند و می‌گویند که وی در خارج از کشور کشف حجاب کرده… فیلم مصاحبه گلشیفته فراهانی با خبرنگاران آمریکایی که در آن بدون روسری و با پیراهن رکابی حضور دارد، در فضای اینترنت نیز منتشر شده و جزو پربیننده‌های برخی سایت های ویدیوئی قرار گرفته است. در پی حضور بدون حجاب گلشیفته فراهانی مقابل دوربین های تلویزیونی در آمریکا، این بازیگر سینمای ایران اعلام کرد که قصد اقامت در ایالات متحده را دارد. وی در آیین اكران فيلم «مجموعه دروغ‌ها» در نيويورك‌ به خبرنگار «نيويورك ديلي نيوز» گفت: دیگر نمی‌خواهم فرصت ها را از دست بدهم، من هر چند عاشق ایرانم ولی می‌خواهم اینجا بمانم. فراهانی در فیلم «مجموعه دروغ ها» با بازیگر مشهور هالیوود «لئوناردو دي‌كاپري» همبازی است. این فیلم در استرالیا، آمريكا، كانادا، كره‌جنوبي، ونزوئلا، روسيه، مصر و لهستان، اسپانيا، فرانسه، سوئد، بلژيك، آلمان، يونان و اتريش بر روی پرده خواهد رفت. فیلم مصاحبه گلشیفته فراهانی با خبرنگاران آمریکایی که در آن بدون روسری و با پیراهن رکابی حضور دارد، در فضای اینترنت نیز منتشر شده و جزو پربیننده های برخی سایت های ویدیوئی قرار گرفته است. وی در ایران گفته بود اگر در فیلم هایی که در خارج بازی می‌کند لازم باشد روسری اش را بردارد، از از کلاه گیس استفاده خواهد کرد تا حجابش آسیب نبیند. در پی انتشار این فیلم، برخی رسانه های داخلی خواستار ممنوع التصویر شدن وی در داخل شده اند. با این حال برخی منابع خبری و هنری از احتمال برگشتن فراهانی به ایران خبر می‌دهند و می‌گویند که وی در خارج از کشور کشف حجاب کرده، نه در ایران و این وضعیت مشابه وضعیت شیرین عبادی است که آزادانه در ایران اقامت دارد و کسی متعرض بی حجابی او در خارج نیست. “همیشه پای یک زن در میان است” آخرین فیلم اکران شده از وی در سینماهای ایران است که فروش بسیار بالایی هم داشته است. فیلم”سنتوری” نیز که وی در آن ایفای نقش کرده بود، سال گذشته توقیف شد. منبع : عصر ایران

داستان اینترنت پرسرعت و adsl در ایران

هفت تیر ۷tir.com یک سال پیش، خبری در رسانه های ایران منتشر شد که حکایت داشت: “وزیر مخابرات دسترسی کاربران خانگی به اینترنت را با سرعت بیش از ۱۲۸ کیلوبیت ممنوع کرده است.” از زمان ممنوع شدن اینترنت پر سرعت یا ADSL توسط دولت نهم، آنچه در کشور با این نام ارایه می شود محدود به چند مرکز مخابراتی در نقاط پراکنده ای در تهران است که حداکثر سرعت آن ها از ۱۰۰ کیلو بایت تجاوز نمی کند. به عبارت دیگر در ایران هنوز دریافت تصویر و صدا از اینترنت ممکن نشده است.در گزارش ��اضر، با توجه به اهمیت اینترنت پر سرعت برای شکوفایی ملی ایران، به وضعیت این پدیده در جهان و ایران پرداخته شده است.

اینترنت پر سرعت

با بهره گیری از فناوری ADSLکاربران قادر خواهند بود تنها با استفاده از یک خط تلفن، کامپیوتر و مودم ADSL، به صورت دایم و با سرعتی بالا به اینترنت متصل شوند. به سخنی دیگر، با استفاده از این فناوری، امکان استفادهی دو منظوره از یک خط تلفن فراهم می شود، تا ضمن استفاده از این خط برای مکالمه های تلفنی، از آن برای برقراری ارتباط پرسرعت و بدون قطعی با اینترنت و بدون هزینه پالس تلفن استفاده شود.

افزون براین امکان آنچه که این فناوری را از دیگر فن آوریهای اتصال به اینترنت متمایز ساخته، سرعت بالای آن است. به گونه ای که میتوان با استفاده از ADSL با سرعتی تا ۴۰ برابر بیشتر از اتصال از طریق شماره گیری تلفنی به اینترنت متصل شد.

در حال حاضر، فناوری ADSL امکان دریافت دادهها را با سرعتی تا حد ۸ Mbps و ارسال داده ها را با سرعتی تا حد ۱ Mbps فراهم می آورد.

گفتنی است کاربران به دلیل ارتباط پرسرعت و دایمی با اینترنت امکان مشاهده فیلمها و برنامه های تصویری درخواستــی از طریق اینتـــرنت و تلویزیون خانگی (Video on Demand)، امکان استفاده از بازیهای اینترنتی (Gaming) و… را خواهند داشت.

وضعیت اینترنت پر سرعت در جهان

بر اساس گزارش ها، در کشور کره جنوبی خطوط اینترنت فوق سریع با زندگی مردم گره خورده و در کشور فرانسه هم خطوط پرسرعت ۲۰ مگابیتی در ثانیه به کاربران عرضه می شود.

یکی از کشورهایی که این روزها توانسته است سرعت اتصال به اینترنت را تا چند برابر افزایش دهد، آمریکاست.
بر اساس آمارهای رسمی منتشره شده از سوی دولت ایالات متحده، ۸۶ درصد آمریکایی هایی که درآمد سالانه آنها بیش از ۷۵ هزار دلار است به اینترنت پرسرعت دسترسی دارند و ۳۸ درصد کسانی که درآمد سالانه کمتر از ۳۰ هزار دلار دارند نیز از اینترنت پرسرعت استفاده میکنند.
به گفته یک گروه خبری آزاد به نام Free Press که از حامیان شبکه اینترنت بیسیم محسوب میشود، هماکنون در سراسر ایالات متحده بیش از صدها شبکه بیسیم وجود دارد که خدمات خود را در اختیار کاربران میگذارند. در شهر آستین (Austin) در تگزاس شبکه غیرانتفاعی موجود است که بیش از ۱۰۰ منطقه را تحت پوشش خود قرار میدهد و حدود ۵۷ هزار مشترک دارد. حدود ۷۰ درصد کاربران شبکه شهر آستین را شرکت های کوچک، کتابفروشی ها، کتابخانه ها و مغازه ها تشکیل میدهند که برای تبلیغ به کاربران خود اینترنت بیسیم ارائه میکنند.
از دیگر کشورهایی که در زمینه اینترنت پرسرعت موفق بوده، میتوان به آلمان اشاره کرد. آلمان در سطح اتحادیه اروپا یکی از کشورهای پیشگام در عرصه فناوری ارتباطات و اطلاعات است.

هم اکنون در آلمان براساس آمارهای به دست آمده، ۳۶/۱۶ درصد از کاربران آنلاین آلمانی از اینترنت پرسرعت استفاده میکنند که این میزان بسیار کمتر از کشورهای دانمارک و هلند است که در اتحادیه اروپا از رهبران این عرصه به شمار میروند.

طبق این آمارها، ۳۰ درصد کاربران آنلاین در هلند و دانمارک از اینترنت پرسرعت استفاده میکنند. تازه ترین گزارش اتحادیه اروپا که در ژوئیه ۲۰۰۷ در خصوص گسترش پهنای باند و مبارزه با شکاف دیجیتالی در ۲۷ کشور اروپایی منتشر شد نیز نشان میدهد مبارزه با شکاف دیجیتالی در آلمان ۸/۵ درصد رشد داشته است. از سویی دیگر، افزایش رشد تقاضای ورود به اینترنت در آلمان تا ژوئن ۲۰۰۶ موجب شده است در بازار این کشور بیش از ۱۲ میلیون مشترک جدید براش شبکه ADSL ایجاد شود. پیشبینی میشود این رقم تا سال ۲۰۰۹ به دو برابر افزایش یابد.

این پیشرفت ها از مرزهای آمریکا و اروپا نیز فراتر رفته و به چین نیز رسیده است. با افزایش تقاضا برای تماشای تصاویر ویدئویی، تجارت الکترونیکی و بازی های آنلاین، تا پایان سال ۲۰۰۷ بازار اینترنت پرسرعت در چین از آمریکا نیز پیشی گرفت و به بزرگترین قطب اینترنت پرسرعت در چین طی سه ماهه اول سال ۲۰۰۷ با ۵/۴ میلیون افزایش به ۳/۵۶ میلیون رسید که در این مدت ۴/۶۰ میلیون آمریکایی از اینترنت پرسرعت استفاده کردند.

در نیمه نخست سال گذشته ۳/۴ درصد از جمعیت ۳/۱ میلیارد نفری این کشور و ۳/۱۴ درصد از خانه های چینی مشترک سرویس پرسرعت اینترنتی شدند.

در این آمارها اعلام شده است تعداد کاربران اینترنتی در چین با افزایش ۳۰ درصدی در سال ۲۰۰۶ به ۱۳۲ میلیون نفر رسید. گفته میشود هم اکنون بیش از ۲۱۰ میلیون چینی از اینترنت پرسرعت استفاده میکنند. این در حالی است که چین در عرصه های سیاسی و حقوق بشر یکی از محدود کنندگان دسترسی به جریان آزاد اطلاعات محسوب می شود و فیلترینگ آن همیشه مثال زدنی بوده است.

سنگاپور برای مصرف بیشتر کاربرانش از اینترنت پرسرعت و جذب تعداد بیشتری از افراد به سوی آن طرح رایگان سازی اینترنت باندپهن را برای سال ۲۰۰۷ در دست اجرا دارد.

هم اکنون قیمت اینترنت پرسرعت در کشور سنگاپور جزو ارزان ترین اقلام به شمار می رود به طوری که اینترنت با پهنای ۴ مگابیت بر ثانیه در حدود ۳۵ هزارتومان ماهانه و اینترنت ۶.۵ مگابیت در حدود ۴۵ هزارتومان و اینترنت ۳۰ مگابیت بر ثانیه در حدود ۷۰ هزارتومان ماهانه قیمت دارد.

تله کام ایتالیا اعلام کرده که بر پایه طرح صنعتی جدید خود ظرف دو سال آینده ۱۰۰درصد شهروندان این کشور از اتصال Adsl برخوردار می شوند و سرویس اتصال جدید Vdsl نیز با حداکثر سرعت یک گیگابیت برثانیه به کاربران خانگی عرضه می شود.

مقایسه سرعت اینترنت در ایران با اینترنت جهانی

چندی پیش نویسندهی وبلاگ “کیبورد آزاد” نموداری را در وبلاگش از مقایسه سرعت اینترنت کشورهای مختلف جهان منتشر کرده بود. بالاترین سرعت اینترنت را در جهان ژاپنیها دارند. این طور که نویسندهی وبلاگ “کیبورد آزاد” میگوید: “سرعت اینترنت درایران یک هشتم سرعت اینترنت در ک سرعت ترین کشور جهان است. سرعت اینترنت رایگان در کره جنوبی ۵٠٠ برابر سرعت اینترنت پولی در ایران است و اینترنت پرسرعت (ADSL) به معنای واقعی در ایران وجود ندارد.”

کارشناسان حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات می گویند: “طبق استانداردهای بین المللی حداقل سرعت اینترنت ADSL، ۵١٢ کیلو بیت در ثانیه است، درحالی که در ایران این سرعت به کمتر از ١٠٠ کیلو بیت در ثانیه می رسد!”

وضعیت اینترنت پر سرعت در ایران

وزارت ارتباطات و فنآوری اطلاعات دسترسی کاربران خانگی به اینترنت را با سرعت بیش از ۱۲۸ کیلوبیت ممنوع کرده است.

براساس آمارهای منتشر شده، حدود ۹۰ درصد از کاربران اینترنت درایران همچنان از سیستم Dial-Up (خطوط تلفن )استفاده میکنند در حالی که سرعت خطوط اینترنت در ایران با استفاده از سیستم Dial-Up زیر ۵۰ کیلوبیت در ثانیه است، ساکنان بیشتر کشورهای اروپایی و برخی کشورهای آسیایی دور و آمریکا از اینترنتی با سرعت ۵۱۲ کیلوبیت تا یک الی سه مگابیت در ثانیه استفاده میکنند و با این حساب سرعت اینترنت در ایران همواره مورد اعتراض کاربران بوده است. استفاده از خطوط ADSL پس از فراهم شدن زیر ساخت های مخابراتی و سر مایه گذاری بخش خصوصی در این زمینه با یک آیین نامه وزیر مخابرات به حداکثر ۱۲۸ کیلو بیت محدود و ارایه بیش از آن ممنوع شد. این میزان هم در عدم همکاری مراکز مخابراتی و محدودیت های دیگر عملا برای کاربران غیر قابل دسترسی است.

نگاهی اجمالی به تاریخچه کوتاه ADSL در ایران نشانگر وضعیت اسفناک دسترسی کاربران ایرانی به شبکه جهانی وب است. شبکه ای که انتظار داریم در “نوآوری و شکوفایی” کشور نقش محوری بازی کند.

ضریب نفوذ این��رنت پرسرعت در ایران فقط ٠١/٠ درصد

دکتر علی اکبر جلالی، استاد دانشگاه علم و صنعت و پژوهشگرIT، می گوید: “اینترنت پرسرعت در جهان استانداردهای خاصی دارد. در بسیاری از کشورهای دنیا سرعت ۵/١ مگابیت بر ثانیه را سرعت معمول برای اینترنت پرسرعت می دانند، این در حالی است که در برخی کشورها از جمله ایران ADSL (اینترنت پرسرعت) به عنوان یک وسیله ارتباط پرسرعت تلقی می شود که حداکثر سرعت آن فقط ١٢٨ کیلو بیت بر ثانیه برای مردم است. بنابراین می توان نتیجه گرفت که در حال حاضر در ایران اینترنت پرسرعت هنوز حتی برای کاربران به صورت ملموس و به معنای واقعی عرضه نشده است.”

به گفته دکتر جلالی، قرار بود ١٣ شرکت PAP( ارایه دهنده اینترنت پر سرعت) از سال ٨٣ با سرمایه گذاری ٢٠٠ میلیارد تومانی، مسوولیت توسعه اینترنت پرسرعت را برعهده بگیرند اما عملا دچار مشکل شدند و نتیجه این که در کمال تاسف ضریب نفوذ اینترنت پرسرعت در ایران فقط ٠١/٠ درصد است. یعنی از هر ١٠ هزار ایرانی فقط یک نفر به اینترنت پرسرعت دسترسی دارد، همین تعداد کم پورت اینترنت پرسرعت نیز فقط در شهرهای بزرگ راه اندازی شده است.

عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت در ادامه می گوید: یکی از دلایل عمده عقب ماندگی کشور در عرصه کاربردهای فناوری اطلاعات، نگرانی از ارائه خدمات ADSL است.

نفوذ ADSL یک نهم برنامه چهارم توسعه

براساس برنامه چهارم توسعه تا پایان سال ٨٨ (پایان این برنامه) تعداد پورت های فعال ADSL باید به ۵/١ میلیون پورت برسد؛ درحالی که هم اکنون به جای ٩٠٠ هزار پورت فعال، کمتر از ١٠٠هزار پورت فعال ADSL وجود دارد. به عبارت دیگر نفوذ ADSL در ایران یک نهم میزان پیش بینی شده در برنامه چهارم توسعه است.

متخصصان این حوزه معتقدند؛ شرکت مخابرات با فراهم نکردن تسهیلات لازم و محدود کردن سرعت اینترنت ADSL باعث ورشکستگی شرکت های PAP شده و اکنون نیز برخلاف اصل ۴۴ قانون اساسی در مورد لزوم توجه به امر خصوصی سازی، خود برای راه اندازی پورت های ADSL وارد عمل شده است.

در حال حاضر سطح توسعه یافتگی کشورها براساس پهنای باند اینترنت سنجیده می شود و فراوانی اطلاعات یا داده های الکترونیکی روی شبکه اینترنت معیار توسعه یافتگی کشورهاست که متاسفانه در هر دو مورد ذکر شده کشور ما دچار مشکل جدی است.

مهندس علیرضا علمی دبیر انجمن شرکت های اینترنتی با بیان اینکه حتی اگر بستر هم فراهم باشد با توجه به نوع خطوط تلفن نمی توان اینترنت پرسرعت داشت، در زمینه سرعت پایین اینترنت در کشور به می گوید: “در حال حاضر با وجود تلفن های ثابت PCM4 و PCM8 که در بیشتر آنها مخابرات با استفاده از یک کابل به ۴ یا ٨ خانواده خط تلفن واگذار می کند، کاربران در بسیاری از شهرها عملا از دسترسی به اینترنت پرسرعت محرومند.
به عنوان مثال بیش از ۵٠٠ هزار نفر در تهران حتی اگر تمام شرایط هم فراهم باشد به هیچ وجه قادر نیستند از اینترنت پرسرعت استفاده کنند زیرا بهره گیری از اینترنت پرسرعت نیاز به یک خط تلفن با یک کابل مجزا دارد.”

این در حالی است که وزیر مخابرات با مناسب ارزیابی کردن روند فعالیت ها و برنامه های وزارت ICT یاد آور شد: “تا کنون ۳۹ مجوز ICP, و سه مجوز تلفن اینتر نتی (VOIP )برای شرکت های خصوصی صادر شده که امید است با تکاپوی بیشتر این بخش شاهد رشد بیشتر کشور در زمینه ارایه خدمات اینتر نتی باشیم.”

مهندس فیضی، مدیر عامل شرکت مخابرات ایران نیز در این رابطه اظهار داشت: “در سال سوم برنامه چهارم توسعه کشور یعنی امسال (۱۳۸۷) اینترنت پرسرعت و با قیمت جهانی در اختیار ایرانیان قرار خواهد گرفت.”

اسکات، کرو و دی کاپریو از مجموعه دروغ ها میگویند

همبازی شدن دوباره با لئو بعد از چند سال چطور بود؟ کرو: همانطوری که در سال ۱۹۹۳ بود، راحتِ راحت و بسیار لذت بخش. در بسیاری از صحنه های شما در این فیلم، الزاما با تلفن همراه دیده می شوید. آیا این کار مثل صداگذاری روی یک کارتون بود؟ کرو: نمی دونم، من هیچ وقت روی کارتون صدا گذاری نکرده ام. مثل این میمونه که مشغول ساختن یک فیلم CGI باشی و باید نقش یک کلاغ را با صدایت اجرا کنی. در حقیقت، بیشتر اوقات آن چیزهایی که بینده بر روی پرده سینما می بینید اصلا با تجربه بازیگر در سر صحنه همخوانی ندارد و بسیار متفاوت است. پس همیشه مجبور هستید چیزهایی که مانع تمرکز شما در لحظه برداشت می شود را کنار بزنید. این همین کاریست که با یک تلفن باید انجام داد. بعضی از بازیگرا سعی میکنند در یک زمان هنگام تلفن کردن نقش دو طرف را بازی کنند و مطلقا هدر دادن زمان است. بهتر این است که اول نقش خودت را ایفا کنی بعد دیگری را. (لئو وارد می شود، به لئو) تو هم لباساتو عوض کردی؟ دی کاپریو: آره عوض کردم کرو: رسمی ترش کردی. آیا کاراکترهای فیلم به کاراکتر های کتاب نزدیک هستند؟ دی کاپریو: من کاراکتر خودم را به عنان یک اپراتو در خاورمیانه دیدم که سعی دارد شغلش رابهتر از چیزی که رئیس اش میخواهد، انجام دهد. این کشاکش عالی در کتاب وجود دارد که بیل مونهان آن را به فیلم نامه تبدیل کرد و قسمت جالبش اینجاست از فریس (کاراکتر دی کاپریو) کارهایی خواسته می شود که او خودش اعتقادی به آنها ندارد و فکر میکند به صلاح کشور و این جنگ نیست. و همزمان به خاورمیانه و فرهنگ آنها خو میگیرد. او با یک افسر باهوش اردنی آشنا می شود، برای او احترام قائل است و می خواهد تا جایی که امکانش هست بهتر ماموریتش را انجام دهد. کرو: جواب فوق العاده ای دادی لئو، تشکر. دی کاپریو: ممنون، ممنون. کرو: من همیشه اعتقاد دارم که در کنفرانس مطبوعاتی فیلم باید مودب بود. اولین چیزی که دریافت کردم تلفنی بود از طرف ریدلی که به من گفت”چطوره اگه یه چند کیلو به وزنت اضافه کنی؟” و این درخواست بیشتر اوقات از من می شود. اما یکی از خواسته های دیگرش این بود که کاراکتر من حس یک بازیکن سابق فوتبال را داشته باشد که اکنون از درد زانوهایش رنج می برد. اینم جالب بود. بقیه اتفاقات از کتاب می آید، طوری که هم کاراکتر و هم دیالوگ هایش شبیه کتاب است. شما رابطه طول و درازی با ریدلی دارید آیا میل داشتید هر کاری که او از شما خواست را انجام دهید؟ کرو: بعد از ساختن گلادیاتور رابطه ما به طوری تحت تاثیر اسم آن فیلم قرار گرفت. آن فیلم موقعیت منحصر بفردی واسه من بود که روی زندگی بازیگری ام بسیار تاثیر گذاشت. بعد از آن از من خواست که “سقوط شاهین سیاه” را بازی کنم اما من تازه یک فیلم را تمام کرده بودم که در پس زمینه آن یک هلکوپتر وجود داشت و به یک فیلم دیگر در این مایه علاقه ای نداشتم. بعد ازم خواست که قلمرو بهشت را بازی کنم که در آن موقع مشغول بازی در فیلم دیگری بودم و بهش گفتم که باید یک سال صبر کند. بهم گفت”برو بابا، تو دیگه کی هستی؟” لئو بیشت شیرین کاری های فیلم مال تو بود. لئو: بله بیشترش. آیا در میان آنها چیزی بود که چالش برانگیز و یا رنج آور باشد. تو مجبور بودی که عربی یاد بگیری، آیا چیزی از آن را بخاطر داری؟ دی کاپریو: مطلقا هیچی، حتی یک کلمه هم یادم نمیاد که به شما بگویم. اما ما یک مربی زبان عربی داشتیم که واقعا موثر بود به این خاطر که لهجه بسیار سختی دارند. شما باید بسیار دقیق باشید چون یک کشور عرب زبان با کشور عرب زبان دیگری گویش های متفاوتی دارند. پس این واقعا واقعا سخت است که به شما بفهمانم. و یکی از سخت ترین چیزهایی که در طول عمرم مجبور به انجامش شده ام، طریقه ادای این کلمات است. چون این عمل از راه گلو انجام می شود. و همچنین یادگیری فرهنگ ها، لباس ها و تما این چیزها و ما برای تمام این کارها مشاور داشتیم. پس شیرین کاری واقعا سخت بود. اما این طبیعت کارکردن با ریدلی اسکات است و مجبوری باهاش کنار بیای. شیوه ی کارکردن او بسیار سریع است و شما از قبل باید آمادگی انجام هر کاری را در هر لحظه ای داشته باشید. برداشت ها بسیار سریع اتفاق می افتد. من تازه فیلم دیگری به اسم”جاده انقلابی” را تمام کرده بودم. فیلمی که هماننند نمایشنامه های دهه ۵۰ است و جایی است که ما درباره احساسات و سلایق همدیگر صحبت می کنیم و بیشتر اتفاقات در یک اتاق کوچک رخ می دهد. اما بعد خودم را در وسط مراکش در میان چندین هلکوپتر و تانک نظامی می دیدم و فورا هم باید کارم را شروع می کردم. زود با آن منطقه آشنایی پیدا کردم و این برای من بسیار لذت بخش بود. آیا آن ساختمان واقعا در پشت سرت منفجر شد؟ کرو: لحظه ای که به عقب برگشتی دیگه ساختمانی اونجا نبود. دی کاپریو: من حتی فیلم را هم ندیده ام. نمی دونم درباره چی حرف میزنین، کدوم ساختمان؟ اسکات: خانه سنگی چوپان. آره، اونو منفجر کردیم. دی کاپریو: اوه، آره آره انفجار بزرگی بود (همه میخندندند) کرو: یک نصیحت برای بازیگران جوانی که میخواهند با ریدلی اسکات کار کنند این است که در هرلحظه باید منتظر خونریزی باشند. به همین سادگی. یکی از مشخصه های ریدلی اسکات، حس مکان است. چقدر برای شما مهم است که به فیلم هایی اینچنین که بازیگران را در چنین لوکیشن هایی قرار می دهد، نزدیک شوید؟ اسکات: لوکیشن همیشه به مانند بازیگر دیگر است. این به من مربوط است لوکیشنی را انتخاب کنم که بسیار واقعی است و وقتی که بازیگر به آن فضا قدم می گذارد، کاملا تحت تاثیر آن قرار بگیرد. ما در تمام آن منطقه قدم زدیم و کل منطقه بسیار روی ما تاثیر گذاشت، اینطور نبود؟ لوکیشن ها باید تاثیر گذار باشند. دی کاپریو: داشتن یک لوکیشن واقعی به طور مرتب بسیار عالی است. ما مراکش را به تصویر کشیدیم که با بسیاری از دیگر نقاط مختلف همخوانی دارد. این بیشتر کار کارگردانی است که شما با او کار می کنید و محیطی که او میخواهد شما را در آن احاطه کند. این همان چیزی است که کار کردن با ریدلی را جذاب می کند. او مرتبا به خودش می گوید “آیا اینو باور می کنم؟ آیا اینو باور نمی کنم؟ آیا به مردمی که بایگران اصلی را احاطه کرده اند باور دارم؟ آیا چیزی را که می گویند باور میکنم؟ آیا چیز هایی را که میبینم باور میکنم؟” او این فیلتر را دارد و به غرایز خودش اعتماد دارد. خیلی عالی است با کسی کار کنی که می آید و می گوید “خیلی خب، تمام این صحنه اشتباه بود. سه صفحه از دیالگو ها را پاک کنید و این قسمت را بیرون ببریم، هرچیزی که باشه اما من بهش باور ندارم” من همیشه در این باره صحبت می کنم اما شگفت انگیز است که او را پشت مانیتور ببینی یا در چادری پشت شش مانیتور ببینی که دوربین هایش از شش طرف مختلف صحنه را زیر نظر دارند و او تمام مانیتور ها را زیر نظر دارد. تصاویر را عوض می کند و وقتی به مورد علاقه اش رسید می گوید “همینه، این دقیقا همون چیزی که میخواستم در فیلم ازش استفاده کنم و بقیه فقط تلف کردن وقته.” این روش کاری است که او دارد. لحظه ای در فیلم وجود دارد جایی که کاراکتر شما به فریس (کاراکتر دی کاپریو) می گوید که هرگز بچه دار نشود. افکار خود شما درباره پدر بودن چیه؟ کرو: که حال بچه هام چطور است؟ شما درباره پدر بودن چه نظری دارید؟ کرو: این فوق العاده ترین چیزی است که تو عمرم تجربه کرده ام. داشتن بچه هم به جمع خانواده اضافه میکنه و هم بیشتر سرگرم می شوی. حقیقتا ما درباره طرز برخورد فریس در رابطه با بچه یه مناظره ی کوچکی داشتیم. من فکر میکنم شیوه هافمن آنطور است که او دارد به مردی تبدیل می شود که میخواهد در راهی معین از آن استفاده کند. پس شاید این در لحظه منفی به نظر برسد اما چیزی که واقعا او در صدد انجام آن است پایمال کردن آرزویش که همان انجام دادن شغلش است و هر کار دیگری را بغیر از آن انجام دهد. لحظه ی دیگری در فیلم وجود دارد جایی که او مشغول حرف زدن با تلفن است و ما بچه هایش را می بینیم که به حمام می روند. فکر می کنم یک صورت تحقیر آمیزی در فیلم نامه وجود دارد و من هم به ریدلی گفتم که این وظیفه پدر بودن است که هنوز میتواند کارهایش را انجام بدهد درحالی که شورت بچه هایش را از پا در می آورد. چیزهایی از این قبیل. کاراکتر هافمن احتیاج به فاصله ای میان او و واقعیتی که او در حال انجام ان هست، دارد. او در حال انجام یک بازی کامپیوتری است. شما با داستانی روبرو هستید که یک داشتان عاشقانه هم در آن وجود دارد و هنوز کاراکترها نمی توانند همدیگر را لمس کنند. این چه حقه ای بود؟ اسکات: فیلم با عایشه شروع می شود که وابسه به یک قوم است. در حقیقت او یک دختر فرانسوی در سفارت بود. من از دیوید پرسیدم که چطور است این کاراکتر را با یک دختر بومی عوض کنیم چون من احساس می کردم که مهم نبود که او از چه شاخه ای باشد. از آنجایی شروع شد که فریس به منطقه و فضایی که در آن بود و فرهنگ آنها وابستگی پیدا میکند و از آنجا خوشش می آید. پس او به آن نهار کوچکی که با عایشه دارد می آید در حالی که عایشه مجبور است کس دیگری را که خواهرش با دو بچه است را با خودش بیاورد. بعد از آن عایشه می گوید”خواهرم می خواهد که به آمریکا برود” فریس می گوید “خب، اگه میخوای، میتونم واسش پاسپورت جور کنم” عایشه می گوید”درباره اینجور چیزا شوخی نکن” فریس می گوید “نه، جدی گفتم.” پس شما وابستگی او را به آن مکان ویژه احساس میکنید و بعد چیزی که بسیار جالب است او طوری بار آمده است که بعضی ها ممکن است آن را مسخره و یک جنایت بدانند اما من فکر میکنم که این بیشتر از ظاهر قرآن است که او نمی تواند لمس کند و با کسی دست بدهد. پس شما باید یک همراه داشته باشید و نمی توانید با نامحرم دست بدهید تا وقتی که شما کاملا نامزد کرده اید و رابطه ای تصدیق شده دارید. پس ما میبینیم که جامعه ای که آنها در آن زندگی میکنند با جامعه امروزی خودمان بسیار تفاوت دارد. نکته مثبتی که هست ارزیابی کردن این دو جامعه است و اینکه چطور آنها محتاط تر عمل میکنند. این سوال برای راسل و ریدلی است. یکی از بهترین فیلم هایی که شما باهم کار کردید، “یک سال خوب” بود. آیا فیلم دیگری در ذهن دارید که در آن سرها از بدن جدا نشود؟ کرو: بله، یکی دیگه در ذهن داریم که اسمش “یک سال خوبتر” است. اسکات: فکر کنم چیزی که واقعیته، مردم از راسل انتظار فیلمی را ندارد. بلکه از من انتظار دارند. همیشه باید منتقد خودمان باشیم و زود قضاوت نکنیم. “یک سال خوب” تجربه بسیار نشاط آوری بود که همه ما را به وجد آورده بود. پروسه کاری ما در طول ساختن فیلم بسیار سریع گذشت و خاطرات خوبی از آن داریم. خوشحالم که شما از آن خوشتان آمده است. و فعلا هم چیزی در ذهن برای ساختن چنین فیلمی ندارم. لئو می تونی درباره کارکردن با مارک استرانگ توضیح بدی؟ بازی خیلی خوبی داشت. دی کاپریو: کاملا درسته. بازی فوق العاده ای داشت. او یکی از آخرین نفراتی بود که به جمع فیلم اضافه شد. او در انگلستان کارهای تئاتری بسیاری انجام داده است. کاملا به درون نقش رفته بود و بسیار واقعی آن را انجام داد. او کاملا با کاراکتر یکی شده است و آن را در آغوش گرفته است. تقریبا آخرین هفته فیلمبرداری او به جمع ما اضافه شد اما فوق العاده ظاهر شد. ریدلی میتونی درباره صحنه شکنجه توضیح بدی؟ چطور میدونی که آن صحنه چقدر باید طول بکشه؟ چطور میدونی که آن صحنه برای بیننده ها که فیلم را می بینند زیاد نیست؟ اسکات: تجربه. بعضی اوقات استودیو به من می گوید که “این زمخته” منم میگم”صبرکن، به من پول میدن که زمخت باشم، باشه؟” چون آن یک فیلم وحشتناک بود. در این مثال، صحنه همیشه حقه ای بود بخاطرا ینکه ما یک کلیشه وحشتناک را اجرا می کردیم اما آن کلیشه واقعی و ترسناک بود. من میل ندارم که تحقیفات زیادی انجام بدم و همین که یک صحنه سربریدن رو ببینم، برام کافیه. هر چند که آن بسیار قابل وصول بود اما میلی به نشان دادنش نداشتم. باور کنید، من تهوع آور نیستم و با دیدن این صحنه ها خودم هم حالم بهم میخوره. اما من سعی کردم که این صحنه به بهترین شکل ممکنه اجرا شود و طوری که بیننده را آزار ندهد. رابین هود را تمام کردید؟ کرو: نه هنوز شروع نکردیم. این کار از اون کارهای است که میخواهیم مدتی زمان بگذرد تا بهتر بتوانم اجرایش کنم چون نمی خوام آن را انجام بدهم تا وقتی که احساس کنم آن را به بهترین شکل بازی کنم. منبع : سرزمین سینما

مقدمه ای بر PHP

تا حالا براتون سوال پیش اومده این همه سایت های رنگارنگ با این همه قابلیت های متفاوت چطوری درست می شن؟
خیلی از شماها جواب میدید آره با html که جواب کاملا درستیه! حتی خیلی از شما با html وبسایت شخصی خودتون رو ساختید ولی هر چی سعی کردید نتونستید برای سایتتون یه Search یا صفحه ی Login بسازید.
خوب این آموزش مربوط به افرادیه که html رو تا حدودی بلد هستند و البته php بلد نیستند.
اول از همه باید ببینیم این php اصلا چی هست؟
php یه زبان برنامه نویسی server-side هست که قابلیت ساختن صفحات پویا رو داره.

server-side یعنه چی؟

” سوال خوبیه! ببین مثلا html رو در نظر بگیر، وقتی یه صفحه ی html رو باز می کنی browser کد html رو می خونه و تبدیلش می کنه به اون چیزی که تو توی صفحه ی browser می بینی! پس html یه زبان client-side هست چون کل کد رو browser تبدیل به صفحه ی نهایی کرد.
اما توی php یه مقدار فرق می کنه. این تیکرو با مثال توضیح میدم. سایت سیاوش . کام با php نوشته شده، خوب حالا شما وقتی وارد www.syavash.com می شید چه اتفاقاتی میفته؟ اول مرورگر (browser) شما یه درخواست میفرسته که من فایل index.php رو می خوام! تا اینجا شبیه وقتیه که یه سایت ساخته شده با html رو باز می کنید، اما از اینجا به بعدش فرق داره. بعد سروری که www.syavash.com روش هست می بینه این فایلی که درخواست شده یه فایل php هست پس اول اون رو میفرسته برای کمپایلر php و کمپایلر php اون رو طبق کد توش اجرا میکنه و در نهایت یه صفحه ی html می سازه و اون صفحرو برای کاربر میفرسته و مرور گر شما صفحه ی html ساخته شدرو نشونتون میده! “

گفتید اگه صفحه html بود فرق میکرد. اون موقع چجوری می شد؟

” اگر صفحه html بود بعد از اینکه مرورگر شما اون صفحرو درخواست میکرد سرور بلا فاصله کد اون صفحرو برای مرورگر میفرستاد و اون صفحرو شما می دیدید! “

پس یعنی اگه من بخوام کد php سایت syavash.com رو ببینم نمی تونم چون اصلا اون فایل برای مرورگر من فرستاده نمیشه، درسته؟

” آفرین! کاملا درسته!!! یکی از خوبی های زبان های server-side اینه که کد اصلی اون صفحرو نمی تونه کسی ببینه! “

اما من تو صفحه ی syavash.com وقتی راست کلیک می کنم و View page source رو میزنم بهم کد اون صفحرو نشون میده که!

” همونطوری که گفتم اون کد، کد php نیست و کد تولید شده ی htmlای هست که توسط سرور از اون فایل php تولید شده! “

خوب حالا که server-side رو گفتید چیه، میشه صفحات پویا رو هم بگید؟